You have 1 unread request.

♥ arvind.vaidya51.blogs, I want to add your birthday to MyCalendar so I never forget your birthday again.

"arvind.vaidya51.blogs, I want to add your birthday to MyCalendar."

 Accept  Open

Block MyCalendar Requests

Never miss another birthday with MyCalendar reminders.

---

This message was sent to arvind.vaidya51.blogs@blogger.com. We hope you found this message helpful. To stop receiving invites, please click here.

© MyCalendar Mobile  P.O. Box 30, Palo Alto, CA 94302-0030    Privacy Policy   Terms

You have 1 unread request.

♥ arvind.vaidya51.blogs, I want to add your birthday to MyCalendar so I never forget your birthday again.

"arvind.vaidya51.blogs, I want to add your birthday to MyCalendar."

 Accept  Open

Block MyCalendar Requests

Never miss another birthday with MyCalendar reminders.

---

This message was sent to arvind.vaidya51.blogs@blogger.com. We hope you found this message helpful. To stop receiving invites, please click here.

© MyCalendar Mobile  P.O. Box 30, Palo Alto, CA 94302-0030    Privacy Policy   Terms

You have 1 pending request.

♥ arvind.vaidya51.blogs, I want to add your birthday to MyCalendar so I never forget your birthday again.

"arvind.vaidya51.blogs, I want to add your birthday to MyCalendar."

 Accept  Open

Block MyCalendar Requests

Never miss another birthday with MyCalendar reminders.

---

This message was sent to arvind.vaidya51.blogs@blogger.com. We hope you found this message helpful. To stop receiving invites, please click here.

© Birthdays  P.O. Box 30, Palo Alto, CA 94302-0030    Privacy Policy   Terms

दूध हे पूर्णान्न तर.... शब्द हे ज्ञानान्न.......!

     दूध   हे  पूर्णान्न तर.... शब्द हे ज्ञानान्न.......!  

                                                              ******************************************************

                                                           

                                   दूध हे पूर्णान्न आहे .हे  विज्ञानाचे  पुस्तकातील सत्य आपणास लहापणापासून माहित आहे .त्या पासूनच पुढे दही - ताक - लोणी अ....न लोणकढे  तूप तयार होत जाते .यात प्रत्येक पायरीवर त्या पदार्थांचे वस्तुमान कमी कमी होत जाते .आणि त्यातील  गुणवत्तामात्र  वाढीस लागते .दूध बलवर्धक - दही - ताक पाचक , लोणी स्नेहक  चविष्ठ तर तूप जड पदार्थांचे पचन सुलभ होण्यास पोषक  असे चमचा भराचे औषधच..... म्हणाना.

                                  महिनाभर दूधाचे जेतेम १ लिटरभर तूप बनते .यानेच  तर त्यातील  औषधी गुणधर्म वाढीस लागतात .आयुर्वेदिक शास्त्र शुद्ध तूप वर्षानु - वर्ष टिकून  राहते.आणि ह्याच  गरमागरम तुपाच्या......  चमचाभर धारेने  वरण तूप  भातास सात्विक अन्नाचा उच्च दर्जा मिळतो . हृद्य अश्या ....पुरण पोळी - मोदकाचे जठरात सुलभपणे हवन होते .मन तृप्त अन  जठराग्नीही  शांत होतो आणि वाम कुक्षीलाही वेगळीच.. धुंदी येते.त्याने आपणासही गप्पामध्ये  लोणकढी थाप मारण्याची.....सुप्त - शक्ती प्राप्त होते.-------

                                   '' राग- मत्सर- द्वेष या पेक्षा प्रेम- आपुलकी-दातृत्व हे गुण अंगी बाणवावेत ''.........! 

                                 

                                   हा झाला एक विचाराला चालना देणारा '' मोजक्या.''.' शब्दातील सुविचार ' .पण गहन गर्भितार्थ असलेला, अन बुद्धीला चालना देणारा .शब्दांचे महा  राज्यात नेमकी उलट परिस्थिती असते . हे आपल्या लक्षात येते .सा- रे- ग- म चे सुरेल  सप्त स्वर ,इंद्रधनू सोबतीचे   नवरंग , अ  आ  ई  या   बारा - खडीच्या तंबूतील क ख ग घ.... मुळाक्षरे अगदी..... ह ळ क्ष ज्ञ पर्यंत अगदी सळो की पळो करून सोडतात बालवयात ..त्यात पुढे  भर पडते ती  ए- ई- आय- ओ- ऊ या इंग्रजी स्वरांची  व तब्बल सहवीस  .. ए  बी सी डी  या व्यंजनांची .अन त्यातच ते  असते ...''वाघिणीचे दूध ''.हळू  हळू ते ही पचनी  पडते एखाद्या चीज स्यांडविच-- पिझ्झा  प्रमाणे .

                                   अ- अननस, ब- बदक ,क- कमल...... कानाशी रुंजी घालू लागतात .त्यामधूनच स्वराक्षरांचे  गाणे बनते .बालसुलभ वयात त्यांचे पाठांतर होते .  कवींना  कविता सुचत जाते . .ते पाहून संगीतकारास त्यातील आत्मा-(मेलडी ) गवसतो. अन  कवीश्रेष्ठ  मंगेश पाडगावकरांचे शब्दांना महान  संगीतकार श्री निवास खळे यांची साथ मिळते अन ............सुरेल सुरातील ..

                                   श्रावणात..... घन निळा बरसला...

                                   रिमझिम रेशीम धारा ......   हे  कर्ण मधुर गाणे..... जन्माला येते .

                                   सुजनांच्या मनाचा ठाव घेते चिरकाल पर्यंत . 

                                   विचारांना पंख फुटतात अन ते सुद्धा ....

                             .      बगळ्यांची माळ फुले अजून अंबरात ......प्रमाणे मुक्तपणे भरारी घेत रहातात  स्वच्छंद पणे .

                                     

                                    शालेय जीवनातील वह्या - पुस्तकातील शब्दांची शिदोरी आयुष्यभर'' जीवन सागरात दीप स्तंभा प्रमाणे'' मार्ग दर्शक ठरते.महाविद्यालयीन जीवनातील पुस्तकातील घावूक शब्दांची  उलाढाल  आर्थिक स्थैर्याला आधारभूत ठरते व जीवन सुकर अन समृद्ध होत जाते .अन फावल्या वेळातील वाचन... खाद्य... सुक्या मेव्या पेक्षा कसुभरही कमी नसते याचा अनुभव पदोपदी येतो. 

                                      पुं  ल - अत्रे - फडके - खांडेकर असे महान लेखक  याच शब्दांना धरून आपणास....... पुस्तक रूपाने  जगाची नव्याने  ओळख करून देतात.जीवनाची काटेरी पावूल वाट, नदी नाल्यांच्या व निर्झरांच्या जलाने मऊशार बनते .रस्त्याचे कडेने वृक्षराजी पाने फुलतात फुले  बहरतात  व हिरव्यागार गालिच्यांच्या  पायघड्या तुडवीत आपण राजमार्गाला कधी येवून पोहोचतो हे समजतही नाही.एखाद्या जिवलग सख्या सोबती  प्रमाणेच '' ही पुस्तके'' आपणास साथ देतात. आपले जीवशच्य  कंठशच्य   सवंगडी  बनून  रहातात.आयुष्याला सुवर्ण झळाळी देवून जातात.सुहृदांना भेटीदाखल देव घेव करून आपल्यातील स्नेहबंध अधिकच दृढ करतात.

                                     सोबत हिंदी - इंग्रजी - संस्कृत भाषे  सारखी दिव्या गीर्वाण भाषा सोबतीला असतातच .सवंगडी बनून .आपले जीवन अधिकाधिक समृद्ध करण्यत त्या अग्रभागी असतात.काही महाभाग जर्मन - ज्यापनीज- फ्रेंच या सारख्या परदेशी भाषांशी सूत..... जमवितात .

                                      

                                     दूधा पासून जसे पुढे... पेढे - बर्फी - गुलाबजाम - पनीर - रसगुल्ले असे पचायला  जड व  जपूनच खावे लागणारे सुमधूर पदार्थ आपल्या जिव्हेला  मोहात पाडतात.तसेच असंख्य शब्द सरितांचा एकत्रित असा महासागर.....'' ग्रंथ ''... स्वरुपात अथांगपणे पानापानाच्या काठावर विहरत रहातो व ज्ञानाच्या कमी अधिक उंचीच्या लाटावर  स्वार होतो .

                                     या रत्नाकराचे आकंठ भरलेल्या साठ्यातूनच  ,..... महर्षि  व्यासांचे महाभारत - वाल्मिकींचे रामायण - श्री कृष्णाची गीता ,ज्ञानेश्वरांची ज्ञानेश्वरी ,तुकारामाचे अभंग  तसेच येशूचे...  बायबल - इस्लामच्या शिकवणुकीचे.... कुराण  यासारखे '' शाब्दिक अमृत मंथन '' आपसूकच बाहेर पडते.व अक्षर ओळख असलेल्या  मानवास वरदानच मिळते. तर अशिक्षित करंटे  महाभाग....... महासागर तटावर असूनही तहानलेलेच   रहातात कायमचे .

                                     आपल्या  जीवन प्रवासाच्या आचरणाचा आदर्श  राजमार्गच..या ग्रंथातून गवसतो.त्यामुळे .....ग्रंथ  हेच आपले गुरु...! अन ग्रंथालये हीच आपली ज्ञान मंदिरे.कोणत्याही मंदिर - मस्जिद - चर्च प्रमाणेच पवित्र तसेच आपली कवाडे सदैव ज्ञान दानासाठी खुली ठेवणारी असतात हेच आपणास जाणवते .म्हणूनच आपले  मस्तक नम्रतेने आपसूक झुकतातच.

                                     मनःशांतीची प्राप्ती होते......! .न विद्या विनयेन शोभते ....! याची उजळणी होते. .

                                     आणि तेथे कर माझे जुळती....!  .

                                     अश्या मोजक्याच परंतु....'' अर्थगर्भ ''..शब्दांचीच पुन्हा पुन्हा आठवण येते आणि कृतीत उतरते सुद्धा. 

                                     नाही का ...? आपला काय अनुभव आहे ....?

                            ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                      डॉ अरविंद वैद्य 

                                                             पुणे 

                                                     कामिका एकादशी 

                                                         १४ जुलै २०१२ 

दूध हे पूर्णान्न तर.... शब्द हे ज्ञानान्न.......!

     दूध   हे  पूर्णान्न तर.... शब्द हे ज्ञानान्न.......!  

                                                              ******************************************************

                                                           

                                   दूध हे पूर्णान्न आहे .हे  विज्ञानाचे  पुस्तकातील सत्य आपणास लहापणापासून माहित आहे .त्या पासूनच पुढे दही - ताक - लोणी अ....न लोणकढे  तूप तयार होत जाते .यात प्रत्येक पायरीवर त्या पदार्थांचे वस्तुमान कमी कमी होत जाते .आणि त्यातील  गुणवत्तामात्र  वाढीस लागते .दूध बलवर्धक - दही - ताक पाचक , लोणी स्नेहक  चविष्ठ तर तूप जड पदार्थांचे पचन सुलभ होण्यास पोषक  असे चमचा भराचे औषधच..... म्हणाना.

                                  महिनाभर दूधाचे जेतेम १ लिटरभर तूप बनते .यानेच  तर त्यातील  औषधी गुणधर्म वाढीस लागतात .आयुर्वेदिक शास्त्र शुद्ध तूप वर्षानु - वर्ष टिकून  राहते.आणि ह्याच  गरमागरम तुपाच्या......  चमचाभर धारेने  वरण तूप  भातास सात्विक अन्नाचा उच्च दर्जा मिळतो . हृद्य अश्या ....पुरण पोळी - मोदकाचे जठरात सुलभपणे हवन होते .मन तृप्त अन  जठराग्नीही  शांत होतो आणि वाम कुक्षीलाही वेगळीच.. धुंदी येते.त्याने आपणासही गप्पामध्ये  लोणकढी थाप मारण्याची.....सुप्त - शक्ती प्राप्त होते.-------

                                   '' राग- मत्सर- द्वेष या पेक्षा प्रेम- आपुलकी-दातृत्व हे गुण अंगी बाणवावेत ''.........! 

                                 

                                   हा झाला एक विचाराला चालना देणारा '' मोजक्या.''.' शब्दातील सुविचार ' .पण गहन गर्भितार्थ असलेला, अन बुद्धीला चालना देणारा .शब्दांचे महा  राज्यात नेमकी उलट परिस्थिती असते . हे आपल्या लक्षात येते .सा- रे- ग- म चे सुरेल  सप्त स्वर ,इंद्रधनू सोबतीचे   नवरंग , अ  आ  ई  या   बारा - खडीच्या तंबूतील क ख ग घ.... मुळाक्षरे अगदी..... ह ळ क्ष ज्ञ पर्यंत अगदी सळो की पळो करून सोडतात बालवयात ..त्यात पुढे  भर पडते ती  ए- ई- आय- ओ- ऊ या इंग्रजी स्वरांची  व तब्बल सहवीस  .. ए  बी सी डी  या व्यंजनांची .अन त्यातच ते  असते ...''वाघिणीचे दूध ''.हळू  हळू ते ही पचनी  पडते एखाद्या चीज स्यांडविच-- पिझ्झा  प्रमाणे .

                                   अ- अननस, ब- बदक ,क- कमल...... कानाशी रुंजी घालू लागतात .त्यामधूनच स्वराक्षरांचे  गाणे बनते .बालसुलभ वयात त्यांचे पाठांतर होते .  कवींना  कविता सुचत जाते . .ते पाहून संगीतकारास त्यातील आत्मा-(मेलडी ) गवसतो. अन  कवीश्रेष्ठ  मंगेश पाडगावकरांचे शब्दांना महान  संगीतकार श्री निवास खळे यांची साथ मिळते अन ............सुरेल सुरातील ..

                                   श्रावणात..... घन निळा बरसला...

                                   रिमझिम रेशीम धारा ......   हे  कर्ण मधुर गाणे..... जन्माला येते .

                                   सुजनांच्या मनाचा ठाव घेते चिरकाल पर्यंत . 

                                   विचारांना पंख फुटतात अन ते सुद्धा ....

                             .      बगळ्यांची माळ फुले अजून अंबरात ......प्रमाणे मुक्तपणे भरारी घेत रहातात  स्वच्छंद पणे .

                                     

                                    शालेय जीवनातील वह्या - पुस्तकातील शब्दांची शिदोरी आयुष्यभर'' जीवन सागरात दीप स्तंभा प्रमाणे'' मार्ग दर्शक ठरते.महाविद्यालयीन जीवनातील पुस्तकातील घावूक शब्दांची  उलाढाल  आर्थिक स्थैर्याला आधारभूत ठरते व जीवन सुकर अन समृद्ध होत जाते .अन फावल्या वेळातील वाचन... खाद्य... सुक्या मेव्या पेक्षा कसुभरही कमी नसते याचा अनुभव पदोपदी येतो. 

                                      पुं  ल - अत्रे - फडके - खांडेकर असे महान लेखक  याच शब्दांना धरून आपणास....... पुस्तक रूपाने  जगाची नव्याने  ओळख करून देतात.जीवनाची काटेरी पावूल वाट, नदी नाल्यांच्या व निर्झरांच्या जलाने मऊशार बनते .रस्त्याचे कडेने वृक्षराजी पाने फुलतात फुले  बहरतात  व हिरव्यागार गालिच्यांच्या  पायघड्या तुडवीत आपण राजमार्गाला कधी येवून पोहोचतो हे समजतही नाही.एखाद्या जिवलग सख्या सोबती  प्रमाणेच '' ही पुस्तके'' आपणास साथ देतात. आपले जीवशच्य  कंठशच्य   सवंगडी  बनून  रहातात.आयुष्याला सुवर्ण झळाळी देवून जातात.सुहृदांना भेटीदाखल देव घेव करून आपल्यातील स्नेहबंध अधिकच दृढ करतात.

                                     सोबत हिंदी - इंग्रजी - संस्कृत भाषे  सारखी दिव्या गीर्वाण भाषा सोबतीला असतातच .सवंगडी बनून .आपले जीवन अधिकाधिक समृद्ध करण्यत त्या अग्रभागी असतात.काही महाभाग जर्मन - ज्यापनीज- फ्रेंच या सारख्या परदेशी भाषांशी सूत..... जमवितात .

                                      

                                     दूधा पासून जसे पुढे... पेढे - बर्फी - गुलाबजाम - पनीर - रसगुल्ले असे पचायला  जड व  जपूनच खावे लागणारे सुमधूर पदार्थ आपल्या जिव्हेला  मोहात पाडतात.तसेच असंख्य शब्द सरितांचा एकत्रित असा महासागर.....'' ग्रंथ ''... स्वरुपात अथांगपणे पानापानाच्या काठावर विहरत रहातो व ज्ञानाच्या कमी अधिक उंचीच्या लाटावर  स्वार होतो .

                                     या रत्नाकराचे आकंठ भरलेल्या साठ्यातूनच  ,..... महर्षि  व्यासांचे महाभारत - वाल्मिकींचे रामायण - श्री कृष्णाची गीता ,ज्ञानेश्वरांची ज्ञानेश्वरी ,तुकारामाचे अभंग  तसेच येशूचे...  बायबल - इस्लामच्या शिकवणुकीचे.... कुराण  यासारखे '' शाब्दिक अमृत मंथन '' आपसूकच बाहेर पडते.व अक्षर ओळख असलेल्या  मानवास वरदानच मिळते. तर अशिक्षित करंटे  महाभाग....... महासागर तटावर असूनही तहानलेलेच   रहातात कायमचे .

                                     आपल्या  जीवन प्रवासाच्या आचरणाचा आदर्श  राजमार्गच..या ग्रंथातून गवसतो.त्यामुळे .....ग्रंथ  हेच आपले गुरु...! अन ग्रंथालये हीच आपली ज्ञान मंदिरे.कोणत्याही मंदिर - मस्जिद - चर्च प्रमाणेच पवित्र तसेच आपली कवाडे सदैव ज्ञान दानासाठी खुली ठेवणारी असतात हेच आपणास जाणवते .म्हणूनच आपले  मस्तक नम्रतेने आपसूक झुकतातच.

                                     मनःशांतीची प्राप्ती होते......! .न विद्या विनयेन शोभते ....! याची उजळणी होते. .

                                     आणि तेथे कर माझे जुळती....!  .

                                     अश्या मोजक्याच परंतु....'' अर्थगर्भ ''..शब्दांचीच पुन्हा पुन्हा आठवण येते आणि कृतीत उतरते सुद्धा. 

                                     नाही का ...? आपला काय अनुभव आहे ....?

                            ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                      डॉ अरविंद वैद्य 

                                                             पुणे 

                                                     कामिका एकादशी 

                                                         १४ जुलै २०१२ 

     दूध   हे  पूर्णान्न तर.... शब्द हे ज्ञानान्न.......!  

                                                              ******************************************************

                                                           

                                   दूध हे पूर्णान्न आहे .हे  विज्ञानाचे  पुस्तकातील सत्य आपणास लहापणापासून माहित आहे .त्या पासूनच पुढे दही - ताक - लोणी अ....न लोणकढे  तूप तयार होत जाते .यात प्रत्येक पायरीवर त्या पदार्थांचे वस्तुमान कमी कमी होत जाते .आणि त्यातील  गुणवत्तामात्र  वाढीस लागते .दूध बलवर्धक - दही - ताक पाचक , लोणी स्नेहक  चविष्ठ तर तूप जड पदार्थांचे पचन सुलभ होण्यास पोषक  असे चमचा भराचे औषधच..... म्हणाना.

                                  महिनाभर दूधाचे जेतेम १ लिटरभर तूप बनते .यानेच  तर त्यातील  औषधी गुणधर्म वाढीस लागतात .आयुर्वेदिक शास्त्र शुद्ध तूप वर्षानु - वर्ष टिकून  राहते.आणि ह्याच  गरमागरम तुपाच्या......  चमचाभर धारेने  वरण तूप  भातास सात्विक अन्नाचा उच्च दर्जा मिळतो . हृद्य अश्या ....पुरण पोळी - मोदकाचे जठरात सुलभपणे हवन होते .मन तृप्त अन  जठराग्नीही  शांत होतो आणि वाम कुक्षीलाही वेगळीच.. धुंदी येते.त्याने आपणासही गप्पामध्ये  लोणकढी थाप मारण्याची.....सुप्त - शक्ती प्राप्त होते.-------

                                   '' राग- मत्सर- द्वेष या पेक्षा प्रेम- आपुलकी-दातृत्व हे गुण अंगी बाणवावेत ''.........! 

                                 

                                   हा झाला एक विचाराला चालना देणारा '' मोजक्या.''.' शब्दातील सुविचार ' .पण गहन गर्भितार्थ असलेला, अन बुद्धीला चालना देणारा .शब्दांचे महा  राज्यात नेमकी उलट परिस्थिती असते . हे आपल्या लक्षात येते .सा- रे- ग- म चे सुरेल  सप्त स्वर ,इंद्रधनू सोबतीचे   नवरंग , अ  आ  ई  या   बारा - खडीच्या तंबूतील क ख ग घ.... मुळाक्षरे अगदी..... ह ळ क्ष ज्ञ पर्यंत अगदी सळो की पळो करून सोडतात बालवयात ..त्यात पुढे  भर पडते ती  ए- ई- आय- ओ- ऊ या इंग्रजी स्वरांची  व तब्बल सहवीस  .. ए  बी सी डी  या व्यंजनांची .अन त्यातच ते  असते ...''वाघिणीचे दूध ''.हळू  हळू ते ही पचनी  पडते एखाद्या चीज स्यांडविच-- पिझ्झा  प्रमाणे .

                                   अ- अननस, ब- बदक ,क- कमल...... कानाशी रुंजी घालू लागतात .त्यामधूनच स्वराक्षरांचे  गाणे बनते .बालसुलभ वयात त्यांचे पाठांतर होते .  कवींना  कविता सुचत जाते . .ते पाहून संगीतकारास त्यातील आत्मा-(मेलडी ) गवसतो. अन  कवीश्रेष्ठ  मंगेश पाडगावकरांचे शब्दांना महान  संगीतकार श्री निवास खळे यांची साथ मिळते अन ............सुरेल सुरातील ..

                                   श्रावणात..... घन निळा बरसला...

                                   रिमझिम रेशीम धारा ......   हे  कर्ण मधुर गाणे..... जन्माला येते .

                                   सुजनांच्या मनाचा ठाव घेते चिरकाल पर्यंत . 

                                   विचारांना पंख फुटतात अन ते सुद्धा ....

                             .      बगळ्यांची माळ फुले अजून अंबरात ......प्रमाणे मुक्तपणे भरारी घेत रहातात  स्वच्छंद पणे .

                                     

                                    शालेय जीवनातील वह्या - पुस्तकातील शब्दांची शिदोरी आयुष्यभर'' जीवन सागरात दीप स्तंभा प्रमाणे'' मार्ग दर्शक ठरते.महाविद्यालयीन जीवनातील पुस्तकातील घावूक शब्दांची  उलाढाल  आर्थिक स्थैर्याला आधारभूत ठरते व जीवन सुकर अन समृद्ध होत जाते .अन फावल्या वेळातील वाचन... खाद्य... सुक्या मेव्या पेक्षा कसुभरही कमी नसते याचा अनुभव पदोपदी येतो. 

                                      पुं  ल - अत्रे - फडके - खांडेकर असे महान लेखक  याच शब्दांना धरून आपणास....... पुस्तक रूपाने  जगाची नव्याने  ओळख करून देतात.जीवनाची काटेरी पावूल वाट, नदी नाल्यांच्या व निर्झरांच्या जलाने मऊशार बनते .रस्त्याचे कडेने वृक्षराजी पाने फुलतात फुले  बहरतात  व हिरव्यागार गालिच्यांच्या  पायघड्या तुडवीत आपण राजमार्गाला कधी येवून पोहोचतो हे समजतही नाही.एखाद्या जिवलग सख्या सोबती  प्रमाणेच '' ही पुस्तके'' आपणास साथ देतात. आपले जीवशच्य  कंठशच्य   सवंगडी  बनून  रहातात.आयुष्याला सुवर्ण झळाळी देवून जातात.सुहृदांना भेटीदाखल देव घेव करून आपल्यातील स्नेहबंध अधिकच दृढ करतात.

                                     सोबत हिंदी - इंग्रजी - संस्कृत भाषे  सारखी दिव्या गीर्वाण भाषा सोबतीला असतातच .सवंगडी बनून .आपले जीवन अधिकाधिक समृद्ध करण्यत त्या अग्रभागी असतात.काही महाभाग जर्मन - ज्यापनीज- फ्रेंच या सारख्या परदेशी भाषांशी सूत..... जमवितात .

                                      

                                     दूधा पासून जसे पुढे... पेढे - बर्फी - गुलाबजाम - पनीर - रसगुल्ले असे पचायला  जड व  जपूनच खावे लागणारे सुमधूर पदार्थ आपल्या जिव्हेला  मोहात पाडतात.तसेच असंख्य शब्द सरितांचा एकत्रित असा महासागर.....'' ग्रंथ ''... स्वरुपात अथांगपणे पानापानाच्या काठावर विहरत रहातो व ज्ञानाच्या कमी अधिक उंचीच्या लाटावर  स्वार होतो .

                                     या रत्नाकराचे आकंठ भरलेल्या साठ्यातूनच  ,..... महर्षि  व्यासांचे महाभारत - वाल्मिकींचे रामायण - श्री कृष्णाची गीता ,ज्ञानेश्वरांची ज्ञानेश्वरी ,तुकारामाचे अभंग  तसेच येशूचे...  बायबल - इस्लामच्या शिकवणुकीचे.... कुराण  यासारखे '' शाब्दिक अमृत मंथन '' आपसूकच बाहेर पडते.व अक्षर ओळख असलेल्या  मानवास वरदानच मिळते. तर अशिक्षित करंटे  महाभाग....... महासागर तटावर असूनही तहानलेलेच   रहातात कायमचे .

                                     आपल्या  जीवन प्रवासाच्या आचरणाचा आदर्श  राजमार्गच..या ग्रंथातून गवसतो.त्यामुळे .....ग्रंथ  हेच आपले गुरु...! अन ग्रंथालये हीच आपली ज्ञान मंदिरे.कोणत्याही मंदिर - मस्जिद - चर्च प्रमाणेच पवित्र तसेच आपली कवाडे सदैव ज्ञान दानासाठी खुली ठेवणारी असतात हेच आपणास जाणवते .म्हणूनच आपले  मस्तक नम्रतेने आपसूक झुकतातच.

                                     मनःशांतीची प्राप्ती होते......! .न विद्या विनयेन शोभते ....! याची उजळणी होते. .

                                     आणि तेथे कर माझे जुळती....!  .

                                     अश्या मोजक्याच परंतु....'' अर्थगर्भ ''..शब्दांचीच पुन्हा पुन्हा आठवण येते आणि कृतीत उतरते सुद्धा. 

                                     नाही का ...? आपला काय अनुभव आहे ....?

                            ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                                                      डॉ अरविंद वैद्य 

                                                             पुणे 

                                                     कामिका एकादशी 

                                                         १४ जुलै २०१२ 

// फळांचा...... चापून घेतलेला समाचार ....!!! // -- ५

                                                                      //  फळांचा...... चापून घेतलेला समाचार ....!!! // --  ५ 

                                                                       .......................................................................

                                                          // कर्मण्ये  - वाधिकारस्ते मा फलेषु कदाचन ....!!-- असे म्हणतात .// 

                                                         .......................................................................................................


            पान-सुपारी ----- ५
 .............................................
                                                  श्रावणातील निळ्या-- मेघातून श्रावण धारा बरसल्याने' वसुंधरा '--नख शिखांत मोहरून जाते . एखाद्या नव वधू प्रमाणे हिरवागार शालू ल्याल्याने व त्यावर पडलेल्या कोवळ्या उन्हाने तिच्या रुपाला वेगळीच सुवर्ण झळाळी येते .ह्या  सर्व नयन सुख देणाऱ्या निसर्गाचे उतराई होऊन आनंद साजरा करण्यास स्नेहीजन  एकत्र येतात.  ---श्रावण -सोमवारी आमचे कडे ''सत्यनारायण व पान सुपारीचा '' कार्यक्रम आहे अशी निमंत्रणे घरोघरी धाडली जातात .आणि अश्या धार्मिक पवित्र कार्याचे निमित्ताने आपला --सुपारी --या फळाशी सहज संबंध जुळून येतो.पान -सुपारी म्हणजे जणू एकाच नाण्याच्या दोन बाजुच जणू एव्हडा हा शब्द प्रयोग परिचयाचा आहे .त्यामुळेच तर धार्मिक विधीत दोघांना एकत्रितच मानाचे स्थान  आहे .सुपारीशिवाय पान हलत नाही .

                                                  अश्या कार्यक्रमा निमित्तानेच एकमेकातील  '' स्नेह-संबंध '' धृढ  होतात. म्हणूनच ''सुपारी -फुटली '' हे  शब्द उच्चारताच दोन घराण्यातील '' लग्न - संबंध जुळले '' असाच होतो.(......केव्हडा हा विरोधा भास...! )  पुढे ते मात्र अखंड सुपारी प्रमाणेच ते राहावेत हाच त्यातून खरा--
 गर्भित अर्थ अभिप्रेत आहे .कोकणातील नारळ -आंबा -कोकम --फणस -या फळ भावंडातील हे खरे तर '' शेंडेफळ ''च म्हणावे लागेल .मूर्ती लहान पण कीर्ती महान ह्या शब्दाच्या प्रचीतीला अजून काय हवे ...?

                                                  बालसुलभ  कोवळ्या वयात हिरवी मऊ शार असणारी सुपारी चाकुनेही सहजपणे कापता येते .पण उन्हातानात रापून वयात येताच मात्र  ती आपला रंग -रूप बदलते तसा स्वभावही कणखर बनत जातो तो एव्हडा की धारदार  चाकुलाही  ती आता  मुळीच   घाबरत नाही.ह्या  तिच्या  हट्टी स्वभावाला वळविण्यासाठी तिला आकाराने छोट्याच अश्या ''अडकित्त्यात '' पकडावे लागते . शक्ती पेक्षा युक्ती उपयोगाला येते . काट्यानेच काटा काढावा लागतो हे सूत्र उपयोगी पडते.

                                                   सुपारी जेवणानंतर मुख शुद्धी करता खातात .पान-सुपारी -चुना -लवंग -बडीशेप - वेलदोडा-गुंजपाला हे सप्त  सूर एकत्र आले तर अशी काही----- सरगम---- निघते की गायिकेचा  आवाजही खुलतोच पण जीभ - ओठ, लिपस्टिक शिवाय लाल होऊन रूपही खुलते ते वेगळेच.चहा- कॉफी इतकीच  सुपारीही थोडी  उत्साह वर्धकच आहे .कष्टकरी माणसे त्यामुळेच.... ''जरा वाईच सुपारी काढा की हो ---पाव्हन ....! असे बोलून गप्पातील रंगत नव्या दमाने वाढवीतच बसतात.या सुपारीचीच  एक लालसर चपट्या आकाराची एक बहिणही--चिकनी-- सुपारी म्हणून मिळते .नावा प्रमाणेच तिची  चव काही वेगळीच .सुपारी काही लोकाना लागते त्यसाठी ती खमंग  भाजूनही खाल्ली जाते .अगदीच सहन होत नसेल तर बडीशेप - लवंग -वेलची -जायपत्री -मिंट -जेष्ठ मध घालूनही ''सुपारी विना मसाला सुपारीला '' चांगलीच पसंती असते.थोड्या प्रमाणात खाल्ल्यास दातांचे आरोग्य सुधारते व-कृमी नाशक ही  आहे .पण ''अती सर्वत्र वर्जयेत ''अन्यथा  ती घसा-पोटातील आतडी यांच्या कर्क रोगासही   कारणीभूत ठरू शकते.तेंव्हा जरा जपूनच रहा या --सुपारी  पासून .सुपारीच्या  खानडाचेही व्यसन-- नसणारेही काही--- महाभाग असतात या जगात .

                                                    कळीदार कपुरी पान कोवळ छान केशरी चुना /
                                                    रंगला काथ केवढा ,वर्खाचा विडा घ्या हो मन रमणा..//

                                                    बारीक 'सुपारी निम चिकणी'  घालून /
                                                    जायपत्री वेलची लवंग वरी दाबून /
                                                    बांधले तसे या कुडीत पंच प्राण /
                                                    घ्या,रंगत करी मर्दुनी ,चतुर्दश गुणी ,सख्या सजणा...//
                                                                                                                  ( राजा बढे --श्रीनिवास खळे --सुलोचना चव्हाण )
                                                   या -कर्ण मधुर  लावणीतून  -(गाण्यातून ) ....आपणास या त्रयींनी ..--''.पान-- सुपारीच्या '' स्नेह संबंधास एका वेगळ्याच
                                                   उंचीवर नेऊन ठेवल्याचे दिसते आहे .
                                                   तर आमच्याकडील  --  ' सत्यनारायण -पान सुपारीचे ' तसेच त्यानंतरचे---- चहा पानास आग्रहाचे निमंत्रण आहे ........
                                                   चला तर मग ..........
                                                                ------------------------------------------------------------------------- ( समाप्त ..)

                                        .........................................  
                                                 डॉ .अरविंद वैद्य
                                                ८,ऑगस्ट २०११
                                                      सोमवार
                                                      अमेरीका
                                        ..........................................